3ος χρόνος

Ελένη

του Ευριπίδη

ΑΓΓΕΛΟΣ: Αυτή δεν είναι η αιτία των βασάνων μας στην Τροία;
ΜΕΝΕΛΑΟΣ: Δεν είν’ αυτή. Μας είχαν παραπλανημένους οι θεοί. Στα χέρια είχαμε ολέθρια εικόνα από νεφέλη.

Ο Ευριπίδης, τραγικά επίκαιρος, στην πιο σκληρή στιγμή της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, αναδεικνύει με τα παραπάνω λόγια τον παραλογισμό και τη ματαιότητα του πολέμου. Η Ελένη του Ευριπίδη μεταφέρεται από τα σχολικά βιβλία, παίρνει σάρκα και οστά και μας παίρνει μαζί στην περιπέτειά της, πότε με την ελαφρότητα του κωμικού και πότε με το βάρος του τραγικού.

«Αιρετική» και βαθιά «αντιπολεμική» η «Ελένη», ζωντανεύει θεατρικά, με τη σκηνοθετική ματιά του έμπειρου στο νεανικό-εφηβικό θέατρο, Τάσου Ράτζου, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η γλώσσα και το πνεύμα των μεγάλων τραγικών μπορούν να είναι οικεία και απόλυτα συνδεδεμένα με τις αναζητήσεις των νέων ανθρώπων. Αρκεί να γίνει στη δική τους «γλώσσα».

Γι’ αυτό και στη «Νεανική Σκηνή» διατηρούμε την ίδια εκπαιδευτική γραμμή στην προσέγγιση της παρουσίασης. Αξιοποιώντας διαφορετικά είδη θεάτρου (παντομίμα, κουκλοθέατρο, σωματικό θέατρο, μάσκα), αλλά και μόνιμο σύμμαχο τη μουσική και το τραγούδι.

Τέσσερις νέοι, ταλαντούχοι ηθοποιοί με ελάχιστα σκηνικά μέσα και μια ευέλικτη, σύγχρονη σκηνοθετική οπτική στήνουν μέσα στις τάξεις των σχολείων μια παράσταση, που απευθύνεται στους μαθητές και «διδάσκει» από σκηνής τη «σχολική» τους ύλη. Γιατί δεν είναι και λίγο πράγμα να… «βγαίνει» από το βιβλίο η πιο ωραία γυναίκα της αρχαιότητας, να παίρνει σάρκα και οστά εκεί μπροστά σου και να σε κάνει παρτενέρ στην περιπέτειά της!

Ναι ναι παρτενέρ της, γιατί πέρα από τη θέαση υπάρχει και η ενεργή συμμετοχή. Οι πιο… θαρραλέοι μαθητές και μαθήτριες στο τέλος της παράστασης θα ανέβουν με τη σειρά τους στο σανίδι. Εκεί καλούνται να «μεταφράσουν» τη «βωβή» επανάληψη μιας σκηνής του έργου.

Με άλλα λόγια οι εκπαιδευμένοι μας ηθοποιοί ερμηνεύουν εκ νέου μια σκηνή της παράστασης, αλλά χωρίς να μιλάνε. Και τα παιδιά μέσα από μια απολαυστική διαδικασία καλούνται να παίξουν την ίδια σκηνή «ντύνοντας» την με τα δικά τους λόγια, όπως αυτοί τα θυμούνται ή όπως εκτιμούν ότι ταιριάζουν στην παντομίμα που προηγήθηκε. Χωρίς να υπάρχει λάθος ή σωστό. Χωρίς φόβο, αλλά πάντα με πάθος οι μαθητές θα ερμηνεύσουν τη σύντομη δική τους εκδοχή. Ξαφνιάζοντας ευχάριστα τους συμμαθητές, τους δασκάλους τους, ενίοτε και τα μέλη του «Μικρού Βορρά». Και θα πάρουν και αυτοί δικαιωματικά το δικό τους μερίδιο στο χειροκρότημα!

Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
Διασκευή – Σκηνοθεσία – Σκηνικό – Εμψύχωση μάσκας: Τάσος Ράτζος
Μουσική: Κώστας Βόμβολος
Επιμέλεια κίνησης: Μίκα Στεφανάκη
Συνεργάτης στο διαδραστικό μέρος: Φλώρα Σπύρου
Μάσκες: Μάρθα Φωκά
Δραματουργία: Δήμητρα Μήττα
Φωτογραφία: Άρης Ράμμος
Βίντεο: Γιάννης Τόμτσης

Παίζουν: Κίκα Ζαχαριάδου, Δήμητρα Σταματίου, Κωνσταντίνος Φωτίου
Μουσικός: Γιώργος Βραχνός

Τηλ. Κρατήσεων
close slider

Τηλέφωνα κρατήσεων για παραστάσεις:

Κωνσταντίνος Σουλτάνης
6985 858 932
Αρσένης Σοφικίτης
6945 260 308

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ